Toplum olarak her yılın sonunda ve her bayramın başında kendimizi bitmek bilmeyen bir tartışmanın içinde buluyoruz. "Yılbaşı kutlamak haram mı?", "İnanmayan bayram tatili yapabilir mi?" gibi sorular havada uçuşurken, aslında gözden kaçırdığımız çok temel bir mesele var: Samimiyet ve tutarlılık.

Yılbaşı gecesine dair dini hassasiyetleri olanların "Ben kutlamıyorum" demesi bir tercihtir. Ancak 31 Aralık gecesi yapılan her kutlamayı, sanki bir gecede milyonlarca kişi dinden çıkıyormuş gibi yansıtmak, meseleyi gerçekliğinden koparıyor. Günah ve sevap terazisi her bireyin kendi vicdanındadır. Bir yanlışı dile getirirken, insanları "kafir" ilan edercesine bir üslup kullanmak, dini tebliğ etmek değil, insanları dinden soğutmaktır.

Eğer bir kişi "Ben yılbaşına karşıyım, bu benim inancıma ters" diyorsa ve 1 Ocak günü devletin verdiği tatili büyük bir iştahla kabul edip dinleniyorsa, burada bir durup düşünmek gerekir. İnandığı değerler uğruna tatilinden feragat etmeyenlerin, başkalarının günahı üzerinden din elden gidiyor yaygarası koparması ne kadar samimidir?

Madalyonun diğer yüzü ise çok daha ilginç. İslam’ın temel direklerinden olan Ramazan ve Kurban Bayramı, sadece birer tatil fırsatı değildir; bunlar dini birer ibadettir.

• Dine inanmadığını açıkça beyan eden bir ateistin,

• Vahyi ve dini ritüelleri reddeden bir deistin,

Söz konusu bu dini bayramlar olduğunda en önde tatile çıkması büyük bir çelişkidir. Eğer reddettiğiniz bir inancın kutsal günleri üzerinden "dinlenme payı" çıkarıyorsanız, savunduğunuz ideolojik duruşun ağırlığı sarsılır. Madem inanmıyorsun, o zaman o günler senin için sıradan bir iş günüdür; git ve çalış!

Hatalar, günahlar veya tercihler... Hepsi insan içindir. Allah affedicidir ve kimin ne kadar günahkar olduğunu yargılamak kulların üzerine bir vazife değildir. Bir gece eğlendi diye insanları inançsız ilan etmek ne kadar yanlışsa, hem dine inanmayıp hem de dinin sunduğu her türlü sosyal imkandan (tatil gibi) sonuna kadar faydalanıp bir de o inancı küçümsemek o kadar tutarsızlıktır.

Sonuç olarak; İnanç bir bütündür ve tutarlılık gerektirir. Yılbaşına karşıysan o gün çalışmayı göze almalısın; bayrama inanmıyorsan o gün tatil yapmamalısın. Aksi takdirde, eleştirdiğiniz düzene sadece işinize geldiği kadar dahilsiniz demektir.